Η πολεμική Αρετή των Ελλήνων

Έλληνες  21/11/2022  

Μοιραστείτε το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Της Αργυρώς (Ρίκας) Θωμάκου                             

      ″Φλόγα του Ταινάρου″                                    

            Σήμερα είναι διπλή μεγάλη γιορτή. Γιορτάζουμε τα Εισόδια της γλυκιάς Παναγίας μας.Της Θεοτόκου, που είναι η προστάτης, η αρωγός, η παρηγορήτρια μας και ταυτόχρονα η υπέρμαχος Στρατηγός που έχει οδηγήσει και σίγουρα θα οδηγήσει ξανά τον Στρατό μας σε νίκες.

            Γιορτάζουμε βεβαίως και την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, ή όπως παλαιότερα εορταζόταν ως «Ημέρα της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων», την 29η Αυγούστου. Οι πολιτικάντηδες προσπαθούν να διαγράψουν από την Εθνική Μνήμη την οριστική νίκη του Εθνικού Στρατού το 1949, που απάλλαξε την αγαπημένη μας Πατρίδα από τα νύχια του μεγαλύτερου σφαγέα όλων των εποχών, του Στάλιν.

            Αλλά και αυτήν τη μεγάλη Εθνική Εορτή, που τιμούμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, κατάφεραν οι απάτριδες πολιτικοί να την υποβαθμίσουν. Τις προηγούμενες "δημοκρατικές" χρονιές πέρναγε στα βουβά, στον απόηχο των επεισοδίων που δημιουργούσαν οι "συλλογικότητες", κατά τον «τριήμερο εορτασμό του “έπους” του πολυτεχνείου». Συλλογικότητες! Τι εύηχος όρος, για τον ακροαριστερό βραχίονα του Συστήματος. Ενός Συστήματος  που παραμένει ακριβώς το ίδιο, που εξαπατά τους ψηφοφόρους με ακριβώς τον ίδιο τρόπο, είτε εντολοδόχος είναι η ψευτοδεξιά, είτε η αριστερά. Είναι το ετήσιο πανηγυράκι δήθεν αντιαμερικανισμού, από αυτούς που όλο τον χρόνο είναι οι πλέον πιστοί και υποτακτικοί σύμμαχοι των αμερικανοσιωνιστών. Είδαμε για άλλη μια φορά τους “αριστερούς” (μόνο στα λόγια), να καταθέτουν στεφάνι στην «κεφάλα» του Σβορώνου με υψωμένη την αριστερή γροθιά. Φυσικά οι ακριβοπληρωμένοι γκεμπελίσκοι του συστήματος, περιέγραφαν, “συγκινημένοι” τη σκηνή, χωρίς να αναφέρουν ότι αυτός είναι ένας σταλινικός χαιρετισμός. Χωρίς να προσέξουν ότι από παντού έλειπε η Γαλανόλευκη. Αυτό το σύμβολο του Ελληνισμού με τον λευκό σταυρό, που προκαλεί αλλεργία σε όλους τους Εθνομηδενιστές.

            Φέτος δεν είχαμε μόνο το πολυτεχνείο. Έχουμε όλη αυτή τη δυσωδία των σκανδάλων της εντολοδόχου κυβέρνησης που συνεπικουρούμενη από όλων των αποχρώσεων αντιπολίτευση, έχει καταβαραθρώσει ηθικά και οικονομικά τον λαό μας.

            Ας ξεφύγουμε όμως από την καθημερινή μιζέρια, από την ανέχεια και το ηθικό έρεβος που μας περιτριγυρίζει. Ας έρθουμε στη μεγάλη επέτειο, που επιμένω να αποκαλώ: «Ημέρα της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων». Οι ανθέλληνες λογικά άλλαξαν τον τίτλο, αφού και μόνο η λέξη «Αρετή» στους απατεώνες και ψεύτες που μας κυβερνούν, προκαλεί αλλεργικό σοκ. «Αρετή» καλείται το σύνολον των σωματικών, πνευματικών και ψυχικών προσόντων που εκφραζόμενα ομού αποβλέπουν και συντείνουν προς το καλόν και το αγαθόν. Στην συγκεκριμένη περίπτωση της πολεμικής αρετής, είναι η ιδέα της ατομικής – κοινωνικής – πολιτικής – ελευθερίας και ανεξαρτησίας, που δημιουργεί την πολεμική Αρετή στο άτομο και τον λαό. Η επιβίωση του Έθνους των Ελλήνων επί χιλιετίες οφείλεται στην καλλιεργηθείσα Εθνική Πολεμική Αρετή, που επέζησε μέχρι των ημερών μας.

            Οι Έλληνες ουδέποτε υπήρξαν φιλοπόλεμοι. Απεναντίας υπήρξαν πάντα φιλειρηνικοί και η πρώτη στην ιστορία καταδίκη του πολέμου, απαντάται σε ένα από τα αρχαιότερα κείμενα της Ελληνικής γραμματείας, στην Ιλιάδα του Ομήρου: «ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος
ὃς πολέμου ἔραται»  (Ραψωδία Ι, 63-64) «χωρίς γενιά, ακοινώνητος, χωρίς πατρικό σπίτι να 'ναι αυτός π' αγαπά τον φρικτό πόλεμο». Πάντοτε οι Έλληνες προτιμούσαν την ειρήνη από τον πόλεμο. Όμως όταν ετίθετο το δίλημμα ειρήνη εν δουλεία ή πόλεμος για την ελευθερία; προτιμούσαν τον πόλεμο, γιατί πίστευαν πως η Ελευθερία είναι αγαθό υπέρτερο της ειρήνης.

            Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος είχε ως μοιραίο επακόλουθο να αντιμετωπίζει διαρκώς κινδύνους πολέμου και να αποδύεται συνεχώς σε αγώνες για την προάσπιση της Ελευθερίας και Ανεξαρτησίας της, χωρίς να φείδεται κόπων και θυσιών. Η διατήρηση της ύπαρξής της κατά την διαδρομή της ιστορίας μέχρι σήμερα οφείλεται στην πολεμική αρετή των Ελλήνων, που είχε πάντα πνευματικό και ηθικό περιεχόμενο και δεν ήταν μία απλή έκφραση πολεμικότητας με σκοπό την αρπαγή ξένων εδαφών ή αγαθών, όπως γινόταν από άλλους λαούς.

            Οι έννοιες Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια ήσαν αυτές που έδιναν το πνευματικό και ηθικό περιεχόμενο στην πολεμική αρετή των Ελλήνων. Υπέρ βωμών και εστιών εμάχοντο ανέκαθεν οι Έλληνες. Οι βωμοί (Θρησκεία) και οι εστίες (τόπος και οικογένεια) ήσαν τα ιερά που υπερασπίζονταν.

            Χωρίς να είμαι ιστορικός, αισθάνομαι την ανάγκη να  επιχειρήσω μια επιγραμματική ιστορική αναδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων του Ελληνικού Έθνους από τα βάθη της ιστορίας μέχρι σήμερα, για να ανυψώσω το φρόνημα του λαού μας, αλλά και για να τιμήσω τη μνήμη των εκατομμυρίων ηρώων που θυσιάσθηκαν για την Ελευθερία και τα υψηλά Ιδανικά του Έθνους.

            Από τους προϊστορικούς χρόνους, οι συνεχείς αγώνες των Ελλήνων εναντίον επιδρομέων, τους ανάγκασαν να συγκροτήσουν μεγάλα στρατιωτικά σώματα. Ο Τρωικός πόλεμος (Μυκηναϊκή περίοδος) καταμαρτυρεί τη δημιουργία και συντήρηση πολυάριθμου αξιόμαχου στρατού για μεγάλο χρονικό διάστημα.

            Κατά τους ιστορικούς χρόνους (8ος π.Χ. αιώνας) και τους μετέπειτα Κλασσικούς χρόνους, οι πόλεις – κράτη του Ελληνικού χώρου, έχουν συνειδητοποιήσει την ανάγκη  δημιουργίας στρατών και μάλιστα καλά εκπαιδευμένων. Κοινό χαρακτηριστικό ήταν, ότι το στράτευμα είχε ως ραχοκοκαλιά την οπλιτική φάλαγγα που αποτελείτο από ελεύθερους πολίτες – πολεμιστές, ενώ συμπεριλάμβαναν ιππείς, ψιλούς κλπ. 

            Οι ευρωπαϊκές γλώσσες διαθέτουν πληθώρα αμετάφραστων Ελληνικών λέξεων, απόδειξη της προσφοράς των αρχαίων Ελλήνων στην διαμόρφωση του σύγχρονου πολιτισμού. Ανάμεσα σε αυτές τις λέξεις βρίσκεται και ο όρος «Φάλαγγα». Η οπλιτική φάλαγγα κατά την αρχαιότητα, σηματοδότησε μια καθοριστική μεταβολή στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία και στον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου. Ήταν αυτή που κυριάρχησε στην Ελληνική πολεμική τακτική για πέντε περίπου αιώνες. Χάρη σε αυτήν, οι Έλληνες κατόρθωσαν να υπερασπιστούν την ελευθερία τους έναντι των Περσών στον Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες και στις Πλαταιές και να δημιουργήσουν μια νέα αντίληψη για τη συμμετοχή του μέσου ανθρώπου στην διοίκηση της πολιτείας. Δεν πρέπει βέβαια να παραλείπουμε και την λέξη «οπλίτης» από την λέξη «όπλον» που ήταν η ασπίδα. Η ασπίδα αποκαλείτο «αργολική ασπίδα», καθώς εφευρέτης της θεωρείται ο Ηρακλείδης βασιλιάς του Άργους, Φαίδων. Μάλιστα χάρις σε αυτήν την ασπίδα και την οπλιτική φάλαγγα το Άργος, στις αρχές του 7ου π.Χ. αιώνα έγινε κυρίαρχη δύναμη στην Ελλάδα, νικώντας ακόμα και τους Λακεδαιμονίους σε μάχη εκ παρατάξεως. Οι Λακεδαιμόνιοι βέβαια αμέσως υιοθέτησαν την φάλαγγα και την ασπίδα και αν και μαθητές ξεπέρασαν κατά πολύ τους δασκάλους τους. Η ασπίδα δεν είναι μόνο αμυντικό όπλο αλλά και επιθετικό, καθώς με αυτήν ωθούσαν τον αντίπαλο, με την βοήθεια πάντα των συμπολεμιστών τους. Η ασπίδα δεν προστάτευε τον ίδιο αλλά τον συστρατιώτη του, τον διπλανό του, ήταν ο συνδετικός κρίκος που ένωνε όλη την φάλαγγα σε ένα σώμα, παντοδύναμο, καθώς κάθε οπλίτης της πρώτης σειράς υποστηριζόταν από άλλους πέντε ή επτά των από πίσω του γραμμών.

            Όλες οι Ελληνικές πόλεις στήριζαν τη στρατιωτική τους δύναμη στην άρτια εκπαίδευση των στρατιωτών καθώς και στους χαρισματικούς ηγέτες τους. Θα μπορούσαμε απλοϊκά να πούμε ότι στηριζόντουσαν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Οι προγονοί μας λοιπόν είχαν συνειδητοποιήσει ότι για να καταφέρουν να φτιάχνουν Παρθενώνες, έπρεπε πρώτα να είναι ικανοί να δοξασθούν σε Μαραθώνες και Θερμοπύλες.

            Το πνεύμα της κλασικής Αρχαιότητος, φαίνεται στην αρχή του όρκου που έδωσαν οι Έλληνες στις Πλαταιές, λίγο πριν από την νικηφόρα μάχη, η οποία απάλλαξε την Ευρώπη από την βάρβαρη Ασία για πολλούς αιώνες: «Οὐ ποιήσομαι περὶ πλείονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας…». Η περιβόητη διαχρονική φράση όλων των πραγματικά ελεύθερων ανθρώπων, η φράση που την κάνουν βίωμα οι Έλληνες Εθνικιστές.

            Παράλληλα με την οπλιτική φάλαγγα οι Έλληνες είχαν κυριαρχήσει σε όλη τη Μεσόγειο με τη μοναδική ναυτοσύνη τους. Το υπερόπλο της εποχής που λεγόταν «τριήρης» δέσποζε όχι μόνο στο Αιγαίο (που ήταν και είναι Ελληνική λίμνη) αλλά και σε όλη τη Μεσόγειο και τον Εύξεινο πόντο. Ο Σωκράτης έλεγε ότι εμείς οι Έλληνες μοιάζουμε σαν βάτραχοι που καθόμαστε γύρω από τη λίμνη της Μεσογείου. Και ήταν μία επιτυχημένη και αληθής παρομοίωση αφού οι εκατοντάδες Ελληνικές αποικίες – πόλεις εκτείνονταν από τις Ηράκλειες Στήλες (Γιβραλτάρ) με την πόλη ″Μαινάκη″, μέχρι πέρα από τις ακτές της Αττάλειας, με την πόλη ″Μερσίνη″. Οι τριήρεις ήταν ο φύλακας – άγγελος για όλον αυτόν τον Ελληνισμό. Όπου και όποτε οι βάρβαροι της ενδοχώρας απειλούσαν κάποια αποικία, έσπευδαν οι τριήρεις και με τα αγήματα των ναυτεπιβατών, "ξεκαθάριζαν την κατάσταση". Δηλαδή ότι ακριβώς δεν έκανε ο ψευτοεθνάρχης στην Κύπρο το 1974.  

            Στις αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα, οι Έλληνες εξελίσσουν την φάλαγγα. Η Θηβαϊκή λοξή φάλαγγα (ο πρώτος, χρονικά, ιερός λόχος) κυριαρχεί στα πεδία των μαχών. Απ’ αυτήν ο Φίλιππος εμπνέεται τη Μακεδονική φάλαγγα. Οι ‘’Εταίροι’’ (ιππείς) και οι ‘’Πεζέταιροι’’ (βαρύ πεζικό), με τρεις μόνο μάχες διαλύουν την αχανή Περσική αυτοκρατορία. Οι Μακεδόνες επικεφαλής των λοιπών Ελλήνων, υπό την ηγεσία του Μέγιστου Άνδρα όλων των εποχών διέλυσαν μίαν αυτοκρατορία δούλων. Πίσω από τις Μακεδονικές φάλαγγες βάδιζε ο Ελληνικός Πολιτισμός, με την θεία Ελληνική γλώσσα να παραμένει πάντοτε ο κάλλιστος εκφραστής του και να διαδίδει τις αιώνιες πολιτιστικές Αξίες και Ιδανικά. Σαν από Θεία Πρόνοια, η Ελληνική γλώσσα έγινε παγκόσμια, έγινε το εργαλείο για να διαδοθούν και αποδοθούν τα υψηλά νοήματα του Χριστιανισμού.

           Οι κοσμοκράτορες Έλληνες των Ελληνιστικών χρόνων σχημάτιζαν στρατούς, κατ’ εξοχήν μισθοφορικούς (με μισθοφόρους απ’ όλες τις φυλές του τότε γνωστού κόσμου από Γαλάτες μέχρι Νουμίδες και Ινδούς). Οι αξιωματικοί όμως ήταν αποκλειστικά Έλληνες. Οι στρατοί ήταν για την εποχή τους, τεράστιοι σε όγκο και πολεμικά μέσα (Πολεμικοί ελέφαντες, άρματα κλπ) και διέθεταν ικανότατους ηγέτες (Δημήτριος ο Πολιορκητής, Φιλοποίμην, Κάσσανδρος, Σέλευκος, Αντίγονος, Ευμένης, Λυσίμαχος, Αγαθοκλής, Αντίοχος, Πύρρος κλπ). Δυστυχώς όμως μάχονταν και αλληλοσπαράζονταν αναμεταξύ τους. Ο Πύρρος π.χ. θα είχε συντρίψει την Ρώμη, αν δεν τον ανάγκαζαν οι εσωτερικές έριδες να επιστρέψει στην Ελλάδα. Παρ΄ όλη, την ηθική κυρίως. κατάπτωση του Ελληνισμού, η Ελληνική φάλαγγα εξακολουθούσε να υπερισχύει της ρωμαϊκής λεγεώνας στα πεδία των μαχών. Η Ελλάς ποτέ δεν θα υποτασσόταν στη Ρώμη, αν δεν υπήρχαν οι τεράστιες έριδες. Όπως στην καθοριστική μάχη της Πύδνας (168 π.Χ.) όπου ενώ η μακεδονική φάλαγγα είχε συντρίψει τις λεγεώνες, την πλευροκόπησαν οι Ελέφαντες των Αιτωλών συμμάχων των Ρωμαίων.  

            Στους Βυζαντινούς χρόνους αρχικά εφαρμόστηκε κυρίως το μισθοφορικό σύστημα στράτευσης. Ο σημαντικότερος θεσμός της μεσοβυζαντινής περιόδου, παράλληλα με την υποχρεωτική θητεία, ήταν ο θεσμός των ‘’Ακριτών’’, δηλαδή των μόνιμα επιστρατευμένων κατοίκων των παραμεθορίων περιοχών (κυρίως της Μ. Ασίας), που τους είχε ανατεθεί η αντιμετώπιση των εισβολέων. Από το 1030 όμως, η παρακμάζουσα Αυτοκρατορία κατέφυγε πάλι στους μισθοφόρους, με αποτέλεσμα την εξασθένηση της δύναμης των Βυζαντινών στρατευμάτων, καθώς έλειπε από αυτά η εθνική συνείδηση και η ηθική δύναμη για αγώνα κατά των επιδρομέων.  Η σχεδόν παντελής διάλυση του Βυζαντινού Στρατού, ήταν μία από τις κύριες αιτίες για την πτώση της Βασιλεύουσας.

            Κατά την τουρκοκρατία, δεν μπορεί να γίνει λόγος για Εθνικό στρατό καθώς στον Ελλαδικό χώρο υπήρχαν μόνο άτακτα στρατιωτικά σώματα οι Κλέφτες και Αρματολοί (ιδιαίτερα την Β΄ περίοδο), που προκαλούσαν δολιοφθορές στον κατακτητή. Η επάνδρωσή τους γινόταν μόνο εθελοντικά από τους υπόδουλους Έλληνες.

            Την περίοδο της Παλιγγενεσίας ο κύριος όγκος του στρατού είναι εθελοντικός και μάλλον άτακτος. Πάντως, χάρις στους απροσκύνητους Έλληνες (Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Μαυρομιχαλαίους κ.α.), οι άτακτες Ένοπλες Δυνάμεις της εποχής, έστω και μη οργανωμένες, είναι αυτές που κατάφεραν να νικήσουν μια οθωμανική αυτοκρατορία και να ελευθερώσουν τα πρώτα Ελληνικά εδάφη. Ίσως η απελευθέρωση να ήταν με την καθολική σημασία του όρου, αν δεν επενέβαιναν οι πολιτικάντηδες της εποχής και οι “μεγάλοι μας προστάτες”, για να σπείρουν τη διχόνοια.

            Τυπικά το πρώτο νομοθέτημα περί συγκροτήσεως Ενόπλων Δυνάμεων στη σύγχρονη Ελληνική ιστορία εκδίδεται τον Μάϊο του 1825. Βάσει αυτού του νόμου, προβλεπόταν η απογραφή όλων των αρρένων ηλικίας από 18 έως 30 ετών. Στη συνέχεια ανά εκατό άτομα κληρωνόταν ένας άνδρας ο οποίος κατατασσόταν στον στρατό. Καθιερώθηκε δηλαδή η «στρατολόγηση δια κλήρου». Το σύστημα αυτό κληροδότησε μέχρι τις μέρες μας τον όρο «κληρωτός». 

            Ο ικανότατος Κυβερνήτης Καποδίστριας έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη συγκρότηση ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων, ιδρύοντας τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Πρώτη φορά σύστημα καθολικής, υποχρεωτικής θητείας προέβλεπε νόμος του 1878 που ίσχυσε μέχρι το 1915. Οι Ένοπλες Δυνάμεις αυτής της περιόδου, διπλασίασαν την Ελλάδα και ελευθέρωσαν τα σκλαβωμένα αδέλφια μας της Μακεδονίας, της Ηπείρου, των νησιών του Αιγαίου και της Κρήτης.  

            Το 1914 εκδίδεται νόμος που καταργεί οριστικά την δια κλήρου στρατολόγηση, καθιερώνοντας τριετή θητεία για το ιππικό και διετή για τα υπόλοιπα σώματα. Αυτός ο νόμος, με μικρές διαφοροποιήσεις στην διάρκεια της θητείας ίσχυσε μέχρι την μεταπολίτευση. Οι Ένοπλες Δυνάμεις, αυτής της περιόδου, με επικεφαλής τα ικανά Στελέχη του Στρατού μας, είναι που έφθασαν έως τον Σαγγάριο, που έγραψαν το έπος του «ΟΧΙ», που υπερασπίσθηκαν μέχρι ενός τα οχυρά της γραμμής «ΜΕΤΑΞΑ», που δεν επέτρεψαν στους κουμουνιστοσυμμορίτες να διαμελίσουν την Ελλάδα, που έβγαλαν από τις τάξεις τους έναν Γρηγόρη Αυξεντίου, ο οποίος ταρακούνησε συθέμελα τη Βρετανική Αυτοκρατορία, που προδομένοι και εγκαταλελειμμένοι από τους “δημοκράτες” των Αθηνών, προτίμησαν να «περάσουν τα τουρκικά άρματα από πάνω τους», παρά να παραδώσουν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.

            Τα “δημοκρατικά” καθεστώτα των τελευταίων δεκαετιών, αμιλλώνται ποιο θα μειώσει περισσότερο τη θητεία (σήμερα είναι 12 μήνες), αφού για γνώμονα δεν έχουν το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά μόνο την ψηφοθηρία για τις κομματικές τους συμμορίες. Σήμερα, μέσα στα πλαίσια της καλύτερης αξιοποίησης των σύγχρονων οπλικών συστημάτων, δίπλα στους κληρωτούς, υπηρετούν και μόνιμα στελέχη, κυρίως ως βαθμοφόροι. Έτσι πρακτικά ο Στρατός μας είναι μισθοφορικός και εθελοντικός.

            Οι Ένοπλες Δυνάμεις, ως μοναδικός υπερασπιστής των Εθνικών μας συμφερόντων, είναι λογικό να αποτελούν ‘’κάρφο’’ στα μάτια όλων αυτών των ανθελλήνων, που εκτελώντας πίστα τις εντολές των παγκοσμιοποιητών, θέλουν με κάθε τρόπο να μειώσουν την ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως “κατάφεραν” μέσα σε λίγα χρόνια να αποδομήσουν το κοινωνικό Κράτος (παιδεία, υγεία κλπ). Μειώνουν δραματικά τις αμοιβές των Στρατιωτικών και τις διατιθέμενες πιστώσεις. Κλείνουν Στρατόπεδα και Στρατιωτικές βιομηχανίες, για να “φιλοξενήσουν” λαθρομετανάστες. Έχουν καταντήσει τους Στρατιωτικούς “ορντινάντσες” των λαθρομεταναστών. Για τους “δημοκράτες” δεν υπάρχουν χρήματα για όπλα. Πακτωλός χρημάτων υπάρχει μόνο για τα φαγοπότια των πολιτικάντηδων και των διαπλεκόμενων του Συστήματος. Αφήνουν επίτηδες υποστελεχωμένες τις Μονάδες πρώτης γραμμής, καθώς καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου, τα "δικά μας παιδιά" υπηρετούν στις μοκέτες του Πενταγώνου ή σε Μονάδες του Λεκανοπεδίου.

            Παρ’ όλα αυτά ακόμα και οι χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, δείχνουν ότι οι Έλληνες εμπιστεύονται τον Στρατό σε πολύ μεγάλο ποσοστό (80%) και σίγουρα πολλαπλάσιο από το ποσοστό εμπιστοσύνης στα κόμματα της κλεπτοκρατίας και στα αργυρώνητα ΜΜΕ. Ξέρουν ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας, είναι οι άγρυπνοι φρουροί μας, που κάνουν βίωμα τους την φράση: «Eις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί Πάτρης»

           Οι Ένοπλες δυνάμεις μας ξεπερνώντας τα όποια εμπόδια τους θέτουν, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, υψώνουν νοερά ή πραγματικά την Σημαία μας από την Λαδόξερα (Ζουράφα), περνώντας από τα ηρωϊκά Ίμια, μέχρι την Στρογγύλη Μεγίστης και από τους Οθωνούς μέχρι την Γαύδο. Τα «Γεράκια» μας, διακινδυνεύουν καθημερινά τη ζωή τους, για να υπερασπιστούν το Αιγαίο μας. Τα πολεμικά μας πλοία είναι άγρυπνοι φρουροί των νησιών και των θαλάσσιων συνόρων μας. Όλοι έχουν μια πολύ βαριά ιστορία να τιμήσουν. Οι παππούδες των ένστολων είπαν «ΟΧΙ» σε δύο αυτοκρατορίες, οι πρόγονοί τους έφθασαν «εφ’ όπλου λόγχη» μέχρι το Καλέ Γκρότο.

            Άρτια εκπαιδευμένες, στελεχωμένες και εξοπλισμένες Ένοπλες Δυνάμεις μας, μπορούν να λύσουν όλα τα μεγάλα Εθνικά μας προβλήματα. Μπορούν να διαφυλάξουν τον ενεργειακό μας πλούτο σε όλη την Ελλάδα και να καταστήσουν το Αιγαίο μια Ελληνική λίμνη, όπως ακριβώς μας το παρέδωσε το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ». Μπορούν να ελευθερώσουν, για τέταρτη φορά και οριστικά, τα σκλαβωμένα αδέλφια μας της Βόρειας Ηπείρου. Να μην είναι άδικα χυμένο το αίμα του Ήρωα Κατσίφα. Μπορούν να «πείσουν» τους σκοπιανούς να μην έχουν καμιά διάθεση να αποκαλούνται «Μακεδόνες» και παράλληλα να φέρουν στην αγκαλιά της Μητέρας Ελλάδος τον Ελληνισμό του Μοναστηρίου, που οι πολιτικάντηδες σκόπιμα τον ξεχνούν. Μπορούν να κάνουν πραγματικότητα τον διακαεί πόθο μας: Την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ακόμα μπορεί κάποτε να αποδείξουν, ότι η λειτουργία στην Αγιά Σοφιά, που έκανε ο τολμηρός Παπαλευτέρης Νουφράκης, το 1919, ήταν μεν η πρώτη στη σύγχρονη εποχή, αλλά όχι η τελευταία.

            Το Εθνικό Κόμμα ΕΛΛΗΝΕΣ, και ο ιδρυτής του Ηλίας Κασιδιάρης, έχουν καταρτίσει ένα τεκμηριωμένο, πραγματοποιήσιμο πρόγραμμα για τη δημιουργία Ενόπλων Δυνάμεων, αντάξιων του Έθνους που κατοικεί σε αυτήν την εσχατιά της χερσονήσου του Αίμου. Ενός Έθνους που, από το λυκαυγές της Ιστορίας μέχρι σήμερα, γεννά πολιτισμούς και ήρωες. Μάλιστα ο Ηλίας στο θαυμάσιο βιβλίο του: «Το Δόγμα των 7 Θαλασσών»! περιγράφει ξεκάθαρα, πως στηριζόμενοι σε μια γνήσια Εθνική κυβέρνηση και στις άξιες Ένοπλες Δυνάμεις, θα επικρατήσουμε σε όλον τον γεωστρατηγικό χώρο, που ηθικά και ιστορικά ανήκει στον Ελληνισμό.    

            Είναι σίγουρο ότι όποτε και αν χρειασθεί (και ευχόμαστε να μην χρειασθεί), οι Ένοπλες Δυνάμεις μας θα πράξουν στο ακέραιο το καθήκον τους και θα τιμωρήσουν σκληρά οποιονδήποτε άφρονα επιβουλεύεται την Ελευθερία μας. Και εσύ όμως, αγαπητέ αναγνώστη, μήπως πρέπει να τιμωρήσεις, δια της ψήφου σου, όλους αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή τη δυστοπική κοινωνία; Μήπως, σήμερα, που κινδυνεύει η ύπαρξη μας σαν Έθνος, βιολογικά, ηθικά και πνευματικά, πρέπει να ξεφύγεις από τα μικροπολιτικά συμφέροντα; Μήπως πρέπει να κλείσεις τα αυτιά σου στην προπαγάνδα; Ξέρεις, πριν από την κάλπη σου προσφέρεται μια επιλογή για να σταματήσεις να δολοφονείς το μέλλον των παιδιών σου. Κρατάς στο χέρι σου ένα ψηφοδέλτιο με την εικόνα του Αρχαίου Έλληνα Οπλίτη. Γράφει Εθνικό Κόμμα ΕΛΛΗΝΕΣ, υπογραμμισμένο από το αρχαιοελληνικό δόρυ, που υπερασπίσθηκε για πολλούς αιώνες την Ελευθερία μας. Ρίχνεις αποφασιστικά αυτό το ψηφοδέλτιο στην κάλπη. Νίκησες!

Ζήτωσαν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις!


Μοιραστείτε το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης