Η μάχη Κιλκίς – Λαχανά: 19-21 Ιουνίου 1913

Έλληνες  21/06/2022  

Μοιραστείτε το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Οι πολύνεκρες μάχες του Ελληνικού Στρατού εναντίων των Βούλγαρων, αποτέλεσαν προπομπό στην απελευθέρωση της Ανατολικής Μακεδονίας, σηματοδοτόντας παράλληλα το τέλος της Βουλγαρικής παρουσίας στις θάλασσες του Αιγαίου και τις όποιες φιλοδοξίες των “γειτόνων” για κατάκτηση της Θεσσαλονίκης.

Οι Βούλγαροι, είχαν καταλάβει το Κιλκίς στις 26 Οκτωβρίου 1912 και θα χρησιμοποιούσαν την τοποθεσία, ως ορμητήριο κατά της Θεσσαλονίκης αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Μακεδονίας. Συγκεκριμένα, ο Βουλγαρικός στρατός σκόπευε στις 19 Ιουνίου να καταλάβει την Θεσσαλονίκη, ωστόσο με αστραπιαίες κινήσεις, και με επιθετικές ενέργειες, ο Ελληνικός Στρατός ανάγκασε τη βουλγαρική πλευρά σε άμυνα στην τοποθεσία Κιλκίς-Λαχανά.

Η μορφολογία της τοποθεσίας προσφερόταν για αποτελεσματικό αμυντικό αγώνα, ενώ ταυτόχρονα παρουσίαζε μεγάλες δυσκολίες στις κινήσεις τμημάτων πεζικού προς βορρά και ανατολή. Ο Ελληνικός Στρατός, θα προέλαυνε αρχικά προς το Κιλκίς (βόρεια) με την 2η, 3η, 4η 5η και 10η Μεραρχίες Πεζικού, καθώς και μία ταξιαρχία ιππικού. Ταυτόχρονα, οι 6η και 7η Μεραρχίες, θα προέλαυναν προς τον Λαχανά (ανατολικά) ούτως ώστε να καταληφθεί η δίοδος προς τις Σέρρες.

Η 2η βουλγαρική στρατιά εγκατέστησε αμυντικά μια μεραρχία και τρεις ταξιαρχίες πεζικού, ενώ διέθετε και ένα σύνταγμα ιππικού για την εκτέλεση αντεπιθέσεων.

Aπό το πρωί της 19ης Ιουνίου, τα ελληνικά τμήματα απώθησαν τις βουλγαρικές δυνάμεις. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Ελληνικός Στρατός είχε καταλάβει το ύψωμα Γερμανικό, το χωριό Όσσα Θεσσαλονίκης και την περιοχή Σκεπαστού. Το πρωί της επομένης 20ης Ιουνίου  ξεκίνησε η κύρια ελληνική επίθεση. Καθόλη τη διάρκεια της μάχης οι 1η και 6η Μεραρχίες προσπάθησαν με αυταπάρνηση να πλησιάσουν σε απόσταση εφόδου τις βουλγαρικές γραμμές. Τα πυρά όμως της βουλγαρικής πλευράς ήταν καταιγιστικά, καθώς η περιοχή ήταν εντελώς ακάλυπτη και ευνοούσε τον αμυνόμενο. Παρόλα αυτά η 7η Μεραρχία συνέχισε επιτυχώς την προέλαση και εισήλθε στη Νιγρίτα, ανατολικά του Λαχανά.

Την επόμενη μέρα, στις 21 Ιουνίου το μεσημέρι ο Ελληνικός Στρατός έφτασε σε απόσταση εφόδου και εξαπέλυσε γενική επίθεση δια της λόγχης. Στις 16.00 ο ελληνικός στρατός εισήλθε στον Λαχανά καταδιώκοντας τα βουλγαρικά τμήματα μέχρι την κοιλάδα του ποταμού Στρυμώνα.

Ηγετικό ρόλο στη μάχη αυτή είχε και ο Φωκίων Διαλέτης ως διοικητής του 1ου συντάγματος πεζικού.

Η μάχη στο Κιλκίς, ήταν επίμονη και πολλές φορές εκ του συστάδην: σώμα με σώμα και εφ’ όπλου λόγχη. Ο ελληνικός στρατός υποχρέωσε τις βουλγαρικές δυνάμεις σε σύμπτυξη με αποτέλεσμα την κατάληψη των βουλγαρικών προφυλακών από την πρώτη μέρα. Το πρωί της 20ης Ιουνίου παρόλη τη γενική επίθεση που διεξήχθηκε η διάσπαση της αμυντικής γραμμής δεν είχε επιτευχθεί. Εντούτοις μέχρι το απόγευμα οι ελληνικές Μεραρχίες πλησίασαν σε απόσταση εφόδου έχοντας προωθηθεί στη γραμμή: Κάστρο – Μεγάλη Βρύση – Κρηστώνη – Κάτω Ποταμιά – Ακροποταμιά. Το ελληνικό Γενικό Επιτελείο στοχεύοντας στην ταχεία κατάληψη του Κιλκίς διέταξε την πραγματοποίηση νυχτερινής επίθεσης, κάτι πρωτότυπο για τα δεδομένα της εποχής.

Η 2η Μεραρχία εκτέλεσε πλευρική νυχτερινή αιφνιδιαστική επίθεση, που ήταν απολύτως επιτυχημένη.  Με την αυγή, στις 21 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε σφοδρή επίθεση από το σύνολο των διατιθέμενων Μεραρχιών με συνεχείς εφόδους.

Στις 9.30 π.μ. διασπάστηκε η βουλγαρική αμυντική γραμμή και ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε το Κιλκίς. Ο αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος διέταξε την 4η και 5η Μεραρχία να καταδιώξουν τις βουλγαρικές δυνάμεις.

Η σπουδαιότητα της ελληνικής νίκης είναι αδιαμφισβήτητη, ωστόσο ο Ελληνικός Στρατός πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, για αυτές τις επιτυχίες. Συγκεκριμένα. απώλειες του ελληνικού στρατού ήταν 8.828 νεκροί και τραυματίες. Οι απώλειες από τη βουλγαρική πλευρά ήταν 6.971 άνδρες νεκροί και τραυματίες, καθώς και 2.500 αιχμάλωτοι.

Τις επόμενες ημέρες ο ελληνικός στρατός συνέχισε την προέλασή του βόρεια προς τη Δοϊράνη. Εκεί θα διεξαχθεί η επόμενη σύγκρουση Ελλήνων και Βουλγάρων στις 23 Ιουνίου 1913.

Ηλίας Κασιδιάρης: Πύραυλοι STINGER το καλύτερο αντίμετρο για τις υπερπτήσεις τουρκικών drones πάνω από τα νησιά μας

Όταν τα κανάλια έδειχναν τη φιέστα για τα γαλλικά Rafale ήμουν ο πρώτος που εξέφρασε έναν έντονο σκεπτικισμό. Έγραφα τότες πως προτού αγοράσουμε πανάκριβες πλατφόρμες, όπως τα Rafale και τα F-35, θα έπρεπε να κατασκευάσουμε σμήνη από φθηνά πλην όμως αξιόπιστα ελληνικά drones. Έβλεπα πως οι Τούρκοι θα απαντήσουν άμεσα όπως και έκαναν. Δεν χρειάστηκε να σηκώσουν F-16 για να αναμετρηθούν σε αερομαχίες με τα Rafale. Σήκωσαν τα drone Μπαϊρακτάρ που παράγουν κατά εκατοντάδες οι ίδιοι στα εργοστάσιά τους και το κόστος για κάθε ώρα πτήσης τους είναι υποπολλαπλάσιο από αυτό των δικών μας μαχητικών 4η γενιάς.

Αν αρχίσουμε να αναχαιτίζουμε drones με Rafale και F-16 τότε θα υποστούμε πανωλεθρία στον οικονομικό τομέα και ο πόλεμος θα χαθεί προτού ξεκινήσει. Οι Τούρκοι το γνώριζαν πολύ καλά αυτό και έτσι πραγματοποιούν δεκάδες καθημερινές παραβιάσεις με τα Μπαϊρακτάρ που είναι άκρως επικίνδυνα καθώς έχουν εκτελέσει με επιτυχία αποστολές ε Λιβύη, Συρία και Αρμενία. Από την πλευρά μας δεν υπήρξε σοβαρή απάντηση σε αυτήν την ασύμμετρη απειλή. Θα προτείνω μία λύση στο πρόβλημα που συμβαδίζει με το Διεθνές Δίκαιο και έχει εφαρμοστεί και από την Τουρκία σε ανάλογη περίπτωση. Όλοι θυμάστε την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από τα τουρκικά F-16 όταν πέταξε για λίγα δευτερόλεπτα πάνω από τουρκικό έδαφος. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε κυρίαρχου κράτους να υπερασπίζεται την εδαφική του ακεραιότητα έναντι κάθε ένοπλης επιβουλής. Όταν τα Μπαϊρακτάρ που φέρουν σύγχρονους πυραύλους εκτελούν υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας τότε ο εχθρός πλήττει de facto ελληνικά εδάφη.

Η ένοπλη απάντηση είναι μονόδρομος. Πόσο μάλλον όταν το εχθρικό αεροσκάφος δεν είναι επανδρωμένο άρα η κατάρριψή του θα έχει διαφορετικό αντίκτυπο σε κάθε επίπεδο. Σίγουρη λύση είναι το πυραυλικό σύστημα STINGER που διαθέτει το ελληνικό Πυροβολικό. Πρόκειται για πύραυλο εδάφους αέρος, το χειρίζεται ένα οπλίτης, μόνιμο Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς. Ο STINGER ανιχνεύει και ακολουθεί το εχθρικό αεροσκάφος ακόμα και αν κάνει ελιγμούς αποφυγής μέχρι να το πλήξει. Αν ένας πύραυλος STINGER από μία κορυφή της Χίου καταρρίψει ένα εχθρικό drone τότε θα τελειώσουν οριστικά οι υπερπτήσεις του εχθρού πάνω  από τα νησιά μας.

Αυτή είναι η ενδεδειγμένη απάντηση για την διαφύλαξη της εθνικής μας κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας.

Ηλίας Κασιδιάρης,

Ιδρυτής Εθνικού Κόμματος ΕΛΛΗΝΕΣ

....

Οι τούρκοι έχουν αναβαθμίσει τις προκλήσεις τους, έχουν στοχοποιήσει Ελληνικές βραχονησίδες, σχεδιάζουν επεισόδιο τύπου Ιμίων, ακόμα και στο μέσον του Αιγαίου Πελάγους. Τελευταία έχουν θέσει στο επίκεντρο τις νησίδες «Χταπόδια» και «Μελάτη», που βρίσκονται μεταξύ Ικαρίας και Μυκόνου, είναι απίστευτο το ότι έχουν φτάσει εκεί τα τουρκικά drones. Ο Ερντογάν ωρύεται για αποστρατικοποίηση των νησιών μας, ώστε να κάνει απόβαση – περίπατο. Και εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η πρόθεση του Μητσοτάκη, να αποσύρει τα τεθωρακισμένα BMP1 από το Ανατολικό Αιγαίο για να εξοπλίσει τον Ζελένσκι, είναι εγκληματική. Ακόμα και αυτό το παρωχημένο σύστημα διαθέτει τη δύναμη πυρός ενός μικρού πυροβόλου και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να φύγει από τα Νησιά. Οι γερμανοί έχουν δεσμευτεί στους τούρκους, ότι πιο σύγχρονα τεθωρακισμένα δεν πρόκειται να μας δώσουν ποτέ για να τα εγκαταστήσουμε και να επιχειρούν στα Ελληνικά Νησιά. Άρα επανέρχεται στο προσκήνιο η πρότασή μου, για άμεση τοποθέτηση όπλων μακρού πλήγματος, σε όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα των Ανατολικών μας συνόρων, από τη Σαμοθράκη μέχρι και το Καστελόριζο, με βαλλιστικούς πυραύλους εμβέλειας εκατοντάδων χιλιομέτρων. Μόνο αυτή τη στρατηγική αποτροπής φοβάται και τρέμει η Τουρκία και μόνο τότε θα σεβαστεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ο κατευνασμός και ο ενδοτισμός οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε εθνικές ήττες.

Από το 1993, ο αείμνηστος καθηγητής Κονδύλης, είχε εισαγάγει το δόγμα του πρώτου αποφασιστικού πλήγματος, σε μία πιθανή ελληνοτουρκική σύρραξη. Αυτό το δόγμα παρουσίασε επανειλημμένως, με πλήρη στοιχεία, στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της βουλής. Προ ημερών μάλιστα έγινε δημόσια συζήτηση σε τουρκικά μέσα ενημέρωσης, σχετικά με το πόσο ευάλωτες είναι οι γέφυρες του Βοσπόρου σε ένα τέτοιο πλήγμα. Πράγματι, μπορούμε να νεκρώσουμε τις συγκοινωνίες του εχθρού, μπορούμε να σταματήσουμε κάθε απόπειρα μεταφοράς ενισχύσεων στο μέτωπο του Έβρου, αρκεί να σηκώσουμε δύο Mirage, που θα εξαπολύσουν πυραύλους Scalp με στόχο τις γέφυρες της Κωνσταντινούπολης. Έτσι διαλύεις από την πρώτη στιγμή την πιο νευραλγική υποδομή στην ευάλωτη “καρδιά” του εχθρικού Κράτους. Δεν θα μπορούν να φτάσουν τεθωρακισμένα στην Ανατολική Θράκη και εμείς θα μπορούμε να προελάσουμε ανενόχλητοι στην Αδριανούπολη και ανατολικότερα.

Παρ’ ότι οι τούρκοι διαθέτουν τους S-400, που είναι υπερσύγχρονοι ρωσικοί αντιαεροπορικοί πύραυλοι, με εμβέλεια – ακτίνα τετρακοσίων χιλιομέτρων, εδώ η αντίδρασή τους δεν θα είναι επιτυχής, γιατί το Ελληνικό οπλοστάσιο, εδώ και δεκαετίες διαθέτει τους πυραύλους scalp, που είναι πύραυλοι cruise με εμβέλεια άνω των εξακοσίων χιλιομέτρων. Έχουμε δεκάδες Scalp, που είναι αδύνατον να αναχαιτιστούν συνολικά από τους S-400 και αυτό καθιστά ευάλωτες και τις τρεις γέφυρες του Βοσπόρου και άλλες υποδομές υψίστης σημασίας για τον εχθρό.

Το πρώτο αποφασιστικό πλήγμα, δηλαδή ένα προληπτικό πλήγμα, που θα νεκρώσει τις άμυνες της Τουρκίας, μπορεί να δοθεί με οργανωμένο επιτελικό σχέδιο, σε προεπιλεγμένη χρονική στιγμή. Ταυτόχρονα είναι απαραίτητη η επαναφορά του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδος – Κύπρου, ώστε μία ειδική αποστολή Mirage 2000-5, από το αεροδρόμιο της Πάφου, να έχει τη δυνατότητα ενός άμεσου, μακρού πλήγματος σε μεγάλο βάθος μέσα στην τουρκική ενδοχώρα. Οι Scalp, μπορούν να φτάσουν εύκολα ακόμα και στο φράγμα Ατατούρκ, στον ποταμό Ευφράτη, που συνιστά στόχο κλειδί με τεράστια σημασία για τη λειτουργία του τουρκικού Κράτους. Παράγει το φράγμα Ατατούρκ 9.000 GWh  (Γκιγκαβατώρες) ρεύματος το χρόνο. Και θέλω να υπενθυμίσω ότι στην κρίση του 1987, η οικογένεια Assad είχε προσφέρει στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, τα αεροδρόμια της Συρίας, όπου μπορούσαν να σταθμεύσουν τα Ελληνικά Phantoms και με μία αστραπιαία αποστολή λίγων λεπτών να διαλύσουν κρίσιμες υποδομές στα τουρκο-συριακά σύνορα. Οι εγχώριοι κυβερνώντες, πρόδωσαν εν τέλει την οικογένεια Assad και οι σύριοι στήριξαν τους φιλότουρκους φανατικούς ισλαμιστές. Δυστυχώς, με τέτοιες ηγεσίες, που δεν υπηρετούν το Εθνικό συμφέρον, δεν υπάρχει προοπτική επιτυχούς εξωτερικής πολιτικής. Έτσι χάνεται το πλεονέκτημα που παρέχει η αγορά των Rafale, των F35 και κάθε άλλου πανάκριβου οπλικού συστήματος.

Οι επιχειρήσεις αυτές που αναφέρω, δεν είναι σενάρια πολέμου, ούτε είμαι πολεμοχαρής, αποτελούν τη βάση ενός επιτυχούς σχεδιασμού στρατηγικής αποτροπής. Μόνο αυτός ο σχεδιασμός μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη και την ευημερία για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Γιατί όταν ο εχθρός δεν σε σέβεται, είναι καλύτερο να σε φοβάται. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε από την καταστροφική πολιτική του κατευνασμού, που εφαρμόζεται για δεκαετίες και έχει αποθρασύνει την Τουρκία.

Να προχωρήσουμε σε εθνοκεντρική εξωτερική πολιτική, εφαρμόζοντας τις βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου: Δηλαδή την επέκταση των χωρικών μας υδάτων σε δώδεκα ναυτικά μίλια, ώστε το Αιγαίο να γίνει κλειστή Ελληνική λίμνη και να αποκτήσουμε πλήρη έλεγχο της ναυσιπλοΐας στα στενά, από και προς τον Εύξεινο Πόντο. Και φυσικά να ανακηρύξουμε επιτέλους την Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), με βάση το «Χάρτη της Σεβίλλης», που συνιστά de-facto ένωση Ελλάδος και Κύπρου.

Φώναζα από το 2012 στη βουλή, πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εκμεταλλευτούμε τα Ελληνικά ενεργειακά κοιτάσματα. Αν με άκουγαν πριν δέκα χρόνια, σήμερα θα βγάζαμε πολύ μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου και δεν θα είχαμε μόνο το φθηνότερο ρεύμα και τα φθηνότερα καύσιμα στην Ευρώπη και δεν θα μάτωνε ο λαός από την ακρίβεια, αλλά θα μπορούσαμε να τροφοδοτούμε με ενέργεια ολόκληρη την ευρωπαϊκή αγορά. Δεν έκαναν τίποτα, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ είναι συνένοχοι στην εκχώρηση του Εθνικού μας πλούτου. Και αν θέλετε τη γνώμη μου για το αν θα γίνει ελληνοτουρκικός πόλεμος, το καλοκαίρι, η απάντηση είναι αρνητική. Γιατί η κυβέρνηση, μέσω του Γεραπετρίτη, έχει ήδη διακηρύξει, πως “κόκκινη γραμμή” αποτελούν λέει μόνο τα έξι ναυτικά μίλια. Δηλαδή, δεν ενδιαφέρεται η κυβέρνηση της Ελλάδος, για το τι θα κάνουν οι τούρκοι πέραν των έξι ναυτικών μιλίων. Ενώ, στο διεθνές δίκαιο, η ΑΟΖ, παρέχει δικαιοδοσία, παρέχει δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας μέχρι και τα 200 ναυτικά μίλια. Έτσι επί της ουσίας, έχουν εκχωρήσει ένα τεράστιο ποσοστό των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στον εχθρό, στην Τουρκία. Και τώρα ο Μητσοτάκης ασχολείται μόνο με τις εκλογές, που θα τις κάνει το φθινόπωρο. Ασχολείται με το πώς θα μαζέψει ψήφους και αν συνεχίζει αυτός και η συμμορία του, να ληστεύουν το δημόσιο χρήμα και να φτωχοποιούν τους Έλληνες πολίτες.  


Μοιραστείτε το άρθρο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης