Γράφει η Ρίκα Θωμάκου
Το ζήσαμε και αυτό! Μια καλοστημένη φιέστα, γκεμπελικού τύπου, για να μας παρουσιάσουν τα νέα “ψώνια” της κυβέρνησης, που βέβαια εμείς πληρώσαμε και αυτοί πιθανότατα πήραν το «κάτι τις» τους. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, φρόντισαν, με έντονες πινελιές ψευδαίσθησης Εθνικής Ανάτασης, να δημιουργήσουν ένα πυκνό προπέτασμα καπνού, ώστε να κρύψουν, έστω και προσωρινά, όλη αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα που βιώνει ο Ελληνικός λαός. Ακρίβεια, ευτελισμός Θεσμών, Ηθική σήψη, καταβαράθρωση Αξιών, ανυπαρξία κοινωνικού Κράτους, διάλυση πρωτογενούς τομέα και τόσα άλλα δεινά που μας φόρτωσαν οι πολιτικάντηδες. Βέβαια όλο αυτό το “πανηγυράκι” δεν συνάδει με τις πράξεις και τα λόγια των δύο καθ’ ύλην αρμόδιων υπουργών της κυβέρνησης “των αρίστων”: Ούτε ψήγματα «Εθνικής Αξιοπρέπειας» δεν υπάρχουν στην κατ’ εξοχήν δουλική εξωτερική μας πολιτική και στους «τεμενάδες» του αρμόδιου υπουργού. Ο δε υπουργός Εθνικής Αμύνης πρόσφατα έλεγε ότι οι πανάκριβες σύγχρονες φρεγάτες είναι εν πολλοίς άχρηστες. Συγκεκριμένα δήλωνε «…Το Αιγαίο δεν έχει καμία έννοια να το προστατεύει ο Στόλος όπως γινότανε μέχρι τώρα. Οι καινούργιες φρεγάτες είναι πάρα πολύ – πολύ ισχυρά εργαλεία για να μένουν περιορισμένα σε μια στενή θάλασσα όπως είναι το Αιγαίο, εκτεθειμένα στις σύγχρονες απειλές, που μπορείς να καταστρέψεις μια φρεγάτα ενός δισεκατομμυρίου με ένα drone λίγων δεκάδων χιλιάδων ευρώ…».
Όσον αφορά τις επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας φρεγάτας, ως μη ειδική, ότι και να πω θα ήταν τελείως περιττό και σίγουρα θα «κόμιζα γλαύκα ες Αθήνας», την στιγμή που τα είπε όλα μέσα σε δύο γραμμές ο πολιτικός κρατούμενος Ηλίας Κασιδιάρης. Απλώς, επειδή η «Εθνική Μνήμη» είναι το υπερόπλο για την επιβίωση του Έθνους, θα ήθελα να θυμίσω ποιος ήταν αυτός ο μεγάλος Στρατηγός Κίμων.
Ας μεταφερθούμε νοερά στο κλεινόν Άστυ, το 506 π.Χ. Γεννιέται ο Κίμων, με πατέρα τον Μιλτιάδη, τον νικητή του Μαραθώνα και μητέρα την Ηγησιπύλη, πριγκίπισσα από τη Θράκη, κόρη του βασιλέως Ολόρου. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα περνάει πολύ δύσκολα, αφού ο πατέρας του πεθαίνοντας στη φυλακή, του άφησε χρέος τεράστιο. Είναι το πρόστιμο που του είχε επιβληθεί για την αποτυχημένη εκστρατεία στην Πάρο. Ανοίγοντας μια παρένθεση, βλέπουμε ότι από τότε υπήρχαν δημαγωγοί, διαστρεβλωτές της αλήθειας σαν τους σημερινούς πολιτικάντηδες. Τον 6ο π.Χ. αιώνα, είναι αυτοί που εξόντωσαν και τους τρεις νικητές Στρατηγούς των Μηδικών (Μιλτιάδη, Θεμιστοκλή, Παυσανία). Τον 19ο αιώνα είναι αυτοί που φυλάκισαν τον
Κολοκοτρώνη, σκότωσαν τον γιό του, δολοφόνησαν πισώπλατα τον Καραϊσκάκη και είναι οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Καποδίστρια. Για να φθάσουμε στην σύγχρονη εποχή, όπου πιθανότατα δολοφονούν τον άλλο πανάξιο Κυβερνήτη τον Ι. Μεταξά και εσχάτως “δολοφονούν” πολιτικά, με την ποδηγετούμενη Δικαιοσύνη, όποιον πολιτικό αντίπαλο κρίνουν ικανό και φοβούνται.
Επανερχόμενοι στον Κίμωνα τον βλέπουμε να τακτοποιεί την πληρωμή τού προστίμου, χάρη στον πάμπλουτο γαμπρό του Καλλία. Αναμιγνύεται στην πολιτική και διαπρέπει, αξιοποιώντας τα πολλά φυσικά του χαρίσματα. Εκλέγεται Στρατηγός το 476 π.Χ.. Είναι οραματιστής και βλέποντας ότι μοναδικός εχθρός ήταν οι βάρβαροι που περιβάλουν και εποφθαλμιούν τον Ελληνικό κόσμο, αγωνίζεται σε όλη του την πολιτική σταδιοδρομία για να καθιερώσει την ειρηνική συνύπαρξη της Σπάρτης με την Αθήνα. Είναι οπαδός της αριστοκρατικής παράταξης και σύντομα γίνεται ο εκφραστής της, παντρευόμενος την Ισοδίκη, την εγγονή του Μεγακλή από το γένος των Αλκμεωνιδών. Βρισκόμαστε μετά τα Μηδικά. Στην Αθήνα το υψηλό Φρόνημα υποχωρεί και δίνει τη θέση του στη διαφθορά των δημαγωγών. Εξορίζουν τον Αριστείδη που καθόριζε δίκαια τους αναλογούντες “φόρους” των συμμάχων. Αυξάνεται η δυσπιστία στο πρόσωπο τού Θεμιστοκλή, καθώς τα μεγαλόπνοα σχέδια του για εκστρατεία εναντίον των Περσών, απαιτούν χρήματα και η πλειοψηφία “πείθεται” να μην τα καταβάλει. Έτσι ο Κίμων καθίσταται ο απόλυτος ηγέτης, ο οποίος εκλέγεται συνεχώς στρατηγός από το 476 π.Χ. – που διαδέχθηκε τον Αριστείδη στην ηγεσία των αριστοκρατικών – έως το 462 π.Χ..
Ο Κίμων το 476 π.Χ. τίθεται επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων και πετυχαίνει να εκκαθαριστούν τα θρακικά παράλια από τις Περσικές φρουρές. Το 475 π.Χ. εκδιώκει τους Δόλοπες από τη Σκύρο, όπου βρίσκει τα οστά του Θησέα δίπλα στα όπλα του, τα οποία με μεγάλες τιμές μεταφέρονται στην Αθήνα, όπου για τη στέγασή τους κτίζεται το Θησείον λίγες εκατοντάδες μέτρα ανατολικά της Αγοράς. Το 472 π.Χ. πολιορκεί την Κάρυστο, η οποία συνθηκολογεί και γίνεται μέλος της Συμμαχίας. Το 469 π.Χ. ο Κίμων πολιορκεί τη Νάξο, που είχε αποστατήσει από την Συμμαχία. Την αναγκάζει να συνθηκολογήσει και να περάσει στην τάξη των υποτελών συμμάχων, με βαρύτερο φόρο.
Το 468 π.Χ. οι Πέρσες ξεκινούν να συγκεντρώνουν στρατό και στόλο στην Παμφυλία με προφανή σκοπό να κινηθούν προς τη Μικρά Ασία και το Αιγαίο. Ο Κίμων ορίζεται αρχηγός της εκστρατείας με 300 συμμαχικές τριήρεις εκ των οποίων 200 Αθηναϊκές, και 5.000 οπλίτες. Στις εκβολές του ποταμού Ευρυμέδοντα, μετά από τις συμπλοκές σε ξηρά και θάλασσα, οι Περσικές δυνάμεις διαλύονται. Η νίκη αυτή απογειώνει το κύρος της Συμμαχίας, και είχε ως αποτέλεσμα κάθε πόλη της Ιωνίας, της Καρίας και της Λυκίας, να προσχωρεί στην Συμμαχία για να διατηρήσει την ανεξαρτησία της.
Το 465 π.Χ., οι Αθηναίοι αποφασίζουν να στείλουν 10.000 αποίκους, Αθηναίους και συμμάχους στη Θράκη στις Εννέα Οδούς – αργότερα Αμφίπολη –, προκειμένου να αρχίσουν την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Θράκης. Η Θάσος, ένα από τα ισχυρά μέλη της συμμαχίας, βλέποντας τα συμφέροντά της να απειλούνται, αποστατεί. Ο Κίμων για άλλη μια φορά επιβάλει την τάξη μετά από τριετή πολιορκία. Η Θάσος τιμωρείται βαρύτατα. Ταυτόχρονα οι άποικοι των Εννέα Οδών προχωρούν προς την ενδοχώρα για να εδραιωθούν κοντά στα μεταλλεία χρυσού. Όμως στο Δράβησκο της Ηδωνικής – κοντά στη Δράμα –, δέχονται επίθεση από τις τοπικές θρακικές φυλές, με αποτέλεσμα να σφαγούν κυριολεκτικά.
Για άλλη μια φορά οι δημαγωγοί και οι υποτιθέμενοι υπερασπιστές της δημοκρατίας, ορμώμενοι από ταπεινά προσωπικά συμφέροντα, προσπαθούν να εξοντώσουν έναν Έλληνα ηγέτη, ακριβώς την στιγμή που προσπαθούσε να δώσει το καίριο πλήγμα στους τότε εχθρούς των Ελλήνων, τους Πέρσες. Κατά την τελευταία απουσία τού Κίμωνα, οι δημοκρατικοί στην Αθήνα δραστηριοποιούνται, εκμεταλλευόμενοι τη δυσφορία των Αθηναίων από τη φοβερή καταστροφή στο Δράβησκο τον κατηγορούν για δωροδοκία. Ένας από τούς κατήγορους είναι και ο Περικλής. Υποστηρίζουν ότι ενώ έπρεπε, μετά την παράδοση της Θάσου, να εισβάλει στη Μακεδονία, καθώς είχε και εκεί μεταλλεία, αυτός πήρε δώρο από το βασιλιά της Μακεδονίας Αλέξανδρο. Καλείται να λογοδοτήσει. Αμύνεται με επιτυχία και απαλλάσσεται των κατηγοριών, που αποδείχθηκαν χαλκευμένες. Το 462 π.Χ. η Σπάρτη ζητά τη βοήθεια των Αθηναίων, αφού η εξέγερση των ειλώτων την είχε φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. Ο αρχηγός της δημοκρατικής παράταξης, Εφιάλτης, προτείνει να αφεθεί η Σπάρτη στην κακή της τύχη, όμως οι Αθηναίοι μεταπείθονται από τον Κίμωνα να στείλουν στρατό να τη βοηθήσουν. Βλέπετε, ο Κίμωνας ξέρει ότι η οπλιτική φάλαγγα της Σπάρτης τού ήταν απαραίτητη για να διαλύσει την Περσική αυτοκρατορία. Η είδηση της άφιξης 4.000 Αθηναίων οπλιτών με επικεφαλής τον Κίμωνα ανησυχεί τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι με το πρόσχημα ότι δεν τους χρειάζονταν πια, τους διώχνουν. Οι τότε δημαγωγοί κάνουν καλή δουλειά, έτσι αυτή η προσβολή καταλογίζεται στον Κίμωνα, ο οποίος τον επόμενο χρόνο εξοστρακίζεται.
Φυσικό επακόλουθο τού εξοστρακισμού είναι η διάλυση της Ελληνικής Συμμαχίας, καθώς και η ατυχής εκστρατεία των Αθηναίων και των συμμάχων τους στην Αίγυπτο (460 – 454 π.Χ.), ως βοήθεια προς τους εξεγερμένους Αιγυπτίους κατά των Περσών, που καταλήγει σε μεγάλου μεγέθους καταστροφή: 20.000 άνδρες και 100 πλοία. Παράλληλα με τη λύση της Ελληνικής Συμμαχίας αρχίζουν εχθροπραξίες μεταξύ Αθήνας και Πελοποννησίων. Οι Αθηναίοι, αποφασίζουν να ανακαλέσουν τον Κίμωνα, με την προϋπόθεση να μην εμπλακεί στα εσωτερικά της πόλης, και του αναθέτουν να κλείσει το μέτωπο με τη Σπάρτη. Πράγματι ο Κίμων, που είναι αγαπητός στους Σπαρτιάτες, κατάφερε να συνάψει πενταετείς σπονδές.
Το 450 π.Χ. ο Κίμων πλέει στην Κύπρο, με 200 συμμαχικές τριήρεις, για να εκδιώξει τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την Αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο. Καταναυμαχεί τον ενωμένο στόλο των Κιλίκων και των Φοινίκων στις ακτές της Πάφου και πολιορκεί το Μάριον και το Κίτιον. Το Μάριον κυριεύεται, όμως η πολιορκία του Κιτίου τραβά σε μάκρος, και επιπλέον οι αμυνόμενοι έχουν στις επάλξεις τοξότες, που προκαλούν φθορά στους πολιορκητές. Οι πολιορκητές υποφέρουν και από έλλειψη εφοδίων. Στο Κίτιον ο Κίμων αφήνει την τελευταία του πνοή, είτε από τραύμα, είτε από αρρώστια, είτε από πείνα. Για να μην υπάρξει σύγχυση στις τάξεις του στρατού και του στόλου οι στρατηγοί αποκρύπτουν για μέρες το θάνατο του. Χτυπούν τον φοινικικό στόλο κοντά στην Σαλαμίνα της Κύπρου κι αφού τον καταναυμαχούν αποβιβάζονται στην ξηρά και κατατροπώνουν και τις χερσαίες περσικές δυνάμεις. Η διπλή νίκη αποδίδεται στον Κίμωνα, για τον οποίο επικρατεί η υστεροφημία ότι «και νεκρός ενίκα». Η σορός του επιστρέφει στη πόλη των Αθηνών και θάπτεται με μεγάλες τιμές στις Μελίτιδες Πύλες.
Μοιάζει σαν φάρσα της ιστορίας που χιλιάδες χρόνια μετά, το κόμμα που ίδρυσε ο «ψευτοεθνάρχης», να δίνει το όνομα «Κίμων» στην πλέον σύγχρονη φρεγάτα μας. Τόσο πεπεισμένοι είναι ότι ο λαός μας έχει μνήμη χρυσόψαρου! Είναι δηλαδή σίγουροι ότι ξεχάστηκε το «η Κύπρος κείται μακράν» του Καραμανλή. Εκτός αν πιστεύουν ότι οι τριήρεις είναι πιο γρήγορες από τα Phantoms. Αλλά αυτό είναι μια άλλη χαίνουσα πληγή του Ελληνισμού, που την “άνοιξαν” οι “δημοκράτες” για να κάνουν την αποκαλούμενη «μεταπολίτευση» και με «πλέρια δημοκρατία» πια, να εγκαταλείψουν στον βάρβαρο επιδρομέα το νησί της Αφροδίτης. Για αυτό και η «δημοκρατία μας» αρνείται πεισματικά να διερευνήσει την εσχάτη αυτή προδοσία με το άνοιγμα του φακέλου της Κύπρου. Παρακολουθούμε με θλίψη και οργή τους πολιτικάντηδες να απεμπολούν τα αναφαίρετα δικαιώματά μας στα διεθνή forums, χωρίς να παραλείπουν να κάνουν τεμενάδες και αγκαλιές στους Μογγόλους γείτονές μας. Αλλά, «ἔσσεται ἦμαρ».
