Γράφει η Ρίκα Θωμάκου
Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει προβλήματα τρέχει αμέσως στους γονείς του για να ζητήσει βοήθεια, έτσι και εμείς οι Έλληνες, ως «αεί παίδες», πρέπει να αποταθούμε στους Προγόνους μας για να βρούμε λύσεις στα τόσα προβλήματα που μας ταλανίζουν. Το θυμόσοφο γνωμικό του Πλουτάρχου, που επιλέχθηκε για τίτλος του παρόντος άρθρου, μας λέει «τι δέον γενέσθαι». Ας αναμοχλεύσουμε λιγάκι τη μνήμη μας, ας συνειδητοποιήσουμε ότι από το λυκαυγές της ιστορίας, που χάνεται στα βάθη των χιλιετιών, οι πρόγονοί μας, μπόρεσαν να επικρατήσουν πάμπολλων και πολυπληθέστερων εχθρών βασιζόμενοι κυρίως στο θάρρος τους και στο υψηλό τους Φρόνημα, που τους το εμφυσούσαν πάντοτε μεγάλοι ηγέτες. Όλες οι ήττες του Ελληνισμού συνέβησαν όταν επικράτησαν οι δημαγωγοί, «τα ευφυή τίποτα» όπως τους αποκαλούσαν, που ορμώμενοι από ταπεινά ελατήρια, ενέσπειραν την διχόνοια και τον φόβο στον λαό.
Αυτός ο φόβος είναι το μεγάλο όπλο της προπαγάνδας του Συστήματος. Οι πολιτικάντηδες έχουν κτίσει μεθοδικά μια δυστοπική κοινωνία. Βιώνουμε έναν πραγματικό Γολγοθά με ακρίβεια, εγκληματικότητα, ανεργία, ηθική σήψη, ευτελισμό των Θεσμών, ανυπαρξία κοινωνικού κράτους, επιδρομή λαθρομεταναστών, διάλυση πρωτογενούς τομέα, κλπ. Αλλά για να γαντζωθούν για τα καλά στην εξουσία, φρόντισαν να στερήσουν από τον λαό την Παιδεία και την Κρίση. Με την αδρά αμειβόμενη συμπαράσταση των καναλιών της διαπλοκής και των troll του διαδικτύου η γκεμπελική προπαγάνδα επελαύνει: Μας αποχαυνώνουν, μας παραπληροφορούν, μας θολώνουν το μυαλό με καταιγισμό – εν πολλοίς άχρηστων – πληροφοριών, μας γεμίζουν άγχος αλλά κυρίως μας τρομοκρατούν. Πριν λίγα χρόνια είχαμε τους μπαμπούλες του «Grexit» και του κορωνοϊού. Τώρα αναμασούν τις “καραμέλες” του πολέμου, της κλιματικής αλλαγής και διάφορα άλλα “τρομακτικά” φληναφήματα. Ακόμα και λίγο κρύο, ή μια χιονόπτωση τον Χειμώνα το παρουσιάζουν σαν «πρωτόγνωρη κακοκαιρία». Θα απαιτούσε πολλούς τόμους για να αναφερθώ στο παντελώς ανοχύρωτο και διαχρονικά ανίκανο Κράτος, είτε στο ότι κάποιοι “ημέτεροι” έγιναν πάμπλουτοι απ’ αυτές τις δήθεν επερχόμενες καταστροφές. είτε να αναλύσουμε τους πραγματικούς κινδύνους και τις αιτίες όλων αυτών των δήθεν επαπειλούμενων καταστροφών, γι αυτό θα περιορισθώ μόνο να επισημάνω σε τι αποσκοπούν. Ένας είναι ο στόχος: Η τρομοκράτηση του λαού και η καταβαράθρωση του φρονήματός του.
Ένα Έθνος που έχει στο παρελθόν του Θερμοπύλες, που πολύ πρόσφατα βροντοφώναξε ‘’ΟΧΙ’’ σε δύο αυτοκρατορίες, πρέπει να χάσει το υψηλό του Φρόνημα, πρέπει να μάθει να σκέπτεται «ταπεινά», να ενδιαφέρεται μόνο για τον εύκολο πλουτισμό. Χωρίς Ιδανικά, χωρίς Πρότυπα. Οι ένδοξοι προγονοί μας δημιούργησαν Μαραθώνες και Παρθενώνες γιατί είχαν Παιδεία και Πρότυπα που τους μάθαιναν να σκέπτονται υψηλόφρονα. Ο Μ. Αλέξανδρος π.χ. κοιμόταν με την Ιλιάδα, που μας διδάσκει να μην φοβόμαστε, κάτω από το προσκεφάλι του και είχε πρότυπό του τον Αχιλλέα. Σήμερα προσπαθούν να κάνουν ακριβώς τα αντίθετα στον λαό μας: Να τον φοβίσουν, να του καταρρακώσουν το ηθικό και να του θολώσουν το μυαλό.
Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν γιατί ο φόβος είναι ο μέγας καταστροφέας του φρονήματος. Ο Ευριπίδης στην τραγωδία Αλκμαίων δίδασκε: «ο φόβος με έχει κυριεύσει και αφαίρεσε από τη ζωή μου κάθε σοφία», ενώ ο Θουκυδίδης έγραφε: «Ο φόβος παραλύει την μνήμη και η τέχνη δίχως το θάρρος δεν ωφελεί σε τίποτα, η μεγάλη και ξαφνική αλλαγή ταπεινώνει τη διάνοια γιατί εξασθενεί το Φρόνημα.»
Ξέρουν πώς να κρατούν τον λαό με εξασθενημένο Φρόνημα, εν υπνώσει, για να περνούν αυτοί πολύ καλά και εμείς οι υπόλοιποι χάλια. Πιθανόν να έχουν υπ’ όψιν τους την απάντηση που έδωσε ο μεγάλος Μακεδόνας στρατηγός Αντίγονος προς τον φρούραρχο της Μακεδονικής φρουράς των (υποταγμένων) Αθηνών, όταν αυτός του ζήτησε ενισχύσεις: «Φρόντισε να μην κάνεις μόνο το περιλαίμιο ισχυρό αλλά κυρίως να κρατάς και τον σκύλο αδύναμο».
Η μοναδική Ελληνική γλώσσα (που και αυτήν έχουν βάλει στο στόχαστρο τους οι παγκοσμιοποιητές και οι σχεδόν αναλφάβητοι εγχώριοι υποτακτικοί τους), μας δείχνει την πραγματική έννοια του φρονήματος. Σταχυολογώντας μερικές ερμηνείες, από το μέγα λεξικό της Ελληνικής γλώσσης του Δημητράκου, στο λήμμα “Φρόνημα” διαβάζουμε: «…, σκέψις, συναίσθησις αξίας και υπεροχής, αυτοπεποίθησις, υψηλοφροσύνη, υπερηφάνεια…». Αυτά θέλουν να αφαιρέσουν από τον Ελληνικό λαό.
Στον αντίποδα (αντώνυμο) του «φρονήματος» κάλλιστα τίθεται η λέξη «ταπεινός», όπως πολύ συχνά ακούμε τους πολιτικάντηδες να λένε, σε αυτές τις, απείρου ασχήμιας, πολιτικές συζητήσεις, της ναυαρχίδας της ανθελληνικής προπαγάνδας, της τηλεόρασης: «κατά την ταπεινή μου γνώμη». Πάλι στο λεξικό του Δημητράκου διαβάζουμε «ταπεινός»: «ο υποστάς μείωσιν της δυνάμεως ή της υπερηφανείας του, ο υποταγμένος, ο ευπειθής, ο πειθήνιος, ο υπήκοος, ο εν απογνώσει ή αθυμία διατελών, ο απολέσας το ηθικόν του, ο άτολμος, ο κατηφής, ο δυστυχής, ο κακόμοιρος, ο ευτελής, ο ποταπός, ο πρόστυχος, ο χαμερπής, ο δουλικός, ο δουλοπρεπής, ο ουτιδανός, ο ανάξιος λόγου…». Ιδού, πως επιθυμούν να γίνει ο Ελληνικός λαός, που τον φθονούν οι παγκοσμιοποιητές, που οι διεθνείς τοκογλύφοι θέλουν να καρπωθούν όλον τον τεράστιο πλούτο που διαθέτει το γωνιακό οικόπεδο που λέγεται: «Ελλάς». Τρέμουν μήπως το Έθνος μας αποκτήσει ‘’Φρόνημα’’, γιατί τότε ξέρουν που θα στείλουμε τους εντολοδόχους των παγκοσμιοποιητών, ξέρουν τι τύχη περιμένει τους προδότες πολιτικάντηδες, στους οποίους επιτρέπουμε να είναι όσο θέλουν δουλικοί, αρκεί να μην ομιλούν για λογαριασμό των Ελλήνων και της Ελλάδος.
Ξέρουν όμως και κάτι άλλο οι ανθέλληνες που μας κυβερνούν: «Ο λόγος είναι ένας μεγάλος δυνάστης, που ενώ έχει το πιο μικρό και αφανές σώμα, επιτελεί τα έργα τα πιο θεϊκά· γιατί μπορεί και το φόβο να σταματήσει
και τη λύπη να διώξει και χαρά να προκαλέσει και τον οίκτο να αυξήσει». (Γοργίας «Ελένης εγκώμιον» 8-14). Φροντίζουν λοιπόν οι ανθέλληνες να ακούγεται συνέχεια ο δικός τους λόγος που κρατά, με τον φόβο, χαμηλό το Φρόνημα του Έλληνα και να φιμώνουν τους Έλληνες Εθνικιστές. Φροντίζουν να κρατούν πολιτικό κρατούμενο τον μοναδικό πολιτικό που μιλά στην καρδιά του Έλληνα, που ξέρει πώς να εξυψώνει το Φρόνημα του λαού, με ένα λόγο μεστό, τεκμηριωμένο, γεμάτο φλόγα και κυρίως Αληθινό.
