Γράφει η Ρίκα Θωμάκου
«Ιστορία μόλις 200 χρόνων έχει το νεοελληνικό έθνος». Αυτό δεν το έγραψε κάποιος αμελής μαθητής αλλά το είπε ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης των ”αρίστων” στην ομιλία του, τον Νοέμβριο του 2025, στο συνέδριο «Greece Talks 2025». Βέβαια ο τέως υπουργός και νυν βουλευτής της Ν.Δ., Δημήτρης Καιρίδης, υπερθεμάτισε λέγοντας ότι «το ελληνικό έθνος είναι τεχνητό» και «οι Έλληνες είναι παιδιά των Οθωμανών». Καταλαβαίνετε ποιοι θα εκφωνήσουν πανηγυρικούς λόγους στην επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Αυτοί που ευαγγελίζονται το πολυπολιτισμικό μπόλιασμα. Αυτοί που μπλέκουν την έννοια του Κράτους με εκείνη του Έθνους. Αυτοί που αδιαφορούν για τον Ελληνικό λαό, αλλά νοιάζονται για τη δημιουργία του μεγάλου Ισραήλ. Αυτοί που τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την ακρίβεια, αλλά “εγκατέλειψαν”, για τα συμφέροντα των εντολέων τους, τον φτηνό λιγνίτη. Αυτοί που θα εκφωνούν απλώς τα κείμενα των λογογράφων τους, χωρίς να τα καταλαβαίνουν, χωρίς να τα αισθάνονται, χωρίς να τα πιστεύουν.
Δεν περιμένουμε και τίποτα καλύτερο από την ελλαδική κυβέρνηση και την ποικιλόχρωμη αντιπολίτευση. Μην ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί, πριν λίγες ημέρες, αγκαλιά με τους κουμουνιστές, ακόμη και με τους ακροαριστερούς πανηγύριζαν για το ότι οι Ελληνόψυχοι θα εξακολουθήσουν να παραμένουν άδικα πολιτικοί κρατούμενοι. Ας θυμηθούμε τι έγραφε ο «Ριζοσπάστης» στις 23 Μαρτίου 1935: «Η κεφαλαιοκρατία με επικεφαλής την Κυβέρνηση Τσαλδάρη προπαρασκευάζεται πυρετωδικά για την εθνική γιορτή της 25ης του Μάρτη. Εθνικά μνημόσυνα, μεγαλοπρεπείς παράτες, με την συμμετοχή των εθνικιστικών φασιστικών οργανώσεων, των μαθητών, του στρατού σε όλες τις πόλεις και τα χωριά, παρελάσεις των παλαιών πολεμιστών από τους κεντρικώτερους δρόμους της Αθήνας, … με σκοπό να παρασύρουν και φανατίσουν τις εργαζόμενες μάζες με τα εθνικιστικά ιδεώδη. Οι εργαζόμενες μάζες πρέπει να σαμποτάρουν τις εθνικιστικές γιορτές.»
Αρκετά με τους εθνομηδενιστές! Σήμερα γιορτάζουμε την παλιγγενεσία του ’21. Την Εθνική μας επανάσταση που προσφέρει παγκοσμίως την έννοια του πατριωτισμού. Το Έθνος γίνεται πλέον Πατρίδα. Μια Πατρίδα που δένει το παρόν με το παρελθόν. Η έννοια του πατριωτισμού είναι η κινητήρια δύναμη ώστε με θυσίες να κτιστεί το λαμπρό μέλλον. Ο πατριωτισμός σαν έννοια ήταν ασαφής και οι Έλληνες το ’21 έδωσαν το απτό παράδειγμα σε όλους τους λαούς. Ο πατριωτισμός είναι προνόμιο των λαών εκείνων που έχουν την δικαιολογημένη συνείδηση ότι πηγάζουν από μία μακρόχρονη ιστορία την οποία συνεχίζουν. Άλλοι λαοί δημιουργούν εκ των υστέρων μια τέτοια πίστη, που τους κεντρίζει στη δημιουργία. Ο Ελληνικός λαός δεν χρειάζεται να εφεύρει τίποτα γιατί έχει παρελθόν και ιστορία. Η αδιάρρηκτη συνέχεια του Ελληνικού Έθνους, για πέντε τουλάχιστον χιλιετίες από το λυκαυγές της ιστορίας μέχρι σήμερα, είναι αδιαμφισβήτητη και τεκμηριώνεται επιστημονικά, όπως: Μελέτες DNA, ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, γλώσσα, ήθη και έθιμα κλπ. Κατά την τουρκοκρατία οι Έλληνες είχαν συνείδηση της ιστορικής τους συνέχειας. Η ιδέα που διακατείχε το Ελληνικό Έθνος ήταν να λυτρωθεί από την αιχμαλωσία του και να επανέλθει στη νομιμότητα και τη συνέχιση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Πάμπολλες οι αποδείξεις ότι οι αγωνιστές του ’21 όχι μόνο ήταν, αλλά είχαν και συναίσθηση ότι ήταν Έλληνες, απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων και των Βυζαντινών. Σταχυολογώ ελάχιστες από τα κείμενα:
- Το 1803 ο Κοραής γράφει: «Το Ελληνικό Έθνος δεν εδουλώθει από τους Τούρκους αλλά ευρίσκεται από αιώνων εις εμπόλεμη κατάσταση με αυτούς».
- Στο πρώτο επαναστατικό Σύνταγμα (Επίδαυρος, 1822) υπήρχε πρόβλεψη ότι μέχρι να ολοκληρωθούν Αστικός, Ποινικός και Εμπορικός Κώδικας, «ισχύουν οι νόμοι των αειμνήστων Χριστιανών ημών Αυτοκρατόρων».
- Ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, στον «Ύμνο εις την Ελευθερία», γράφει:
«Ω τρακόσιοι! σηκωθείτε
και ξανάλθετε σ’ εμάς·
τα παιδιά σας θέλ’ ιδείτε
πόσο μοιάζουνε με σας.» - Πολλοί από τους αγωνιστές το ’21 είχαν πάρει Αρχαία ονόματα, όπως: Αλέξανδρος, Οδυσσέας κλπ. Αλλά και σχεδόν όλα τα πλοία του αγώνα είχαν αρχαιοελληνικά ονόματα όπως: «Αγαμέμνων», «Άρης» κλπ
- Τα δημοτικά τραγούδια της εποχής, που αποτυπώνουν τα κατορθώματα των Αγωνιστών, όπως αυτό του «Τσοπανάκου» που λέει: «Του Λεωνίδα το σπαθί Κολοκοτρώνης το κρατεί».
- Ακόμα και η πρώτη διακήρυξη της Επανάστασης μετά την απελευθέρωση της Καλαμάτας στις 23 Μαρτίου 1821 ξεκινά με: «…Εκ μέρους του φιλογενούς αρχιστρατήγου των Σπαρτιατικών στρατευμάτων Πέτρου Μαυρομιχάλη…» για να αναφέρει παρακάτω: «…Να αναστήσωμεν το ταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας…»
- Ο Νικηταράς όταν τρέπει σε φυγή τους Τούρκους στη μάχη των Δολιανών τους φωνάζει: «Σταθείτε μωρέ Περσιάνοι να πολεμήσωμεν».
- Ο Αρχιστράτηγος των Ηρώων, ο Κολοκοτρώνης απευθυνόμενος στα παλικάρια του τα αποκαλούσε πάντα «Έλληνες…». Επίσης στον λόγο του προς τους μαθητές, στην Πνύκα, το 1838 λέει: «Η Επανάστασις η ιδική μας δεν ομοιάζει με καμμίαν, από όσας γίνονται σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης οι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιοι πόλεμοι. Ο ιδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήταν Έθνος με άλλο Έθνος» Δεν υπάρχει πιο αποστομωτική απάντηση προς όλους τους πολιτικάντηδες, που “στολίζουν” τους κούφιους λόγους τους με τα φληναφήματα περί «ταξικού πολέμου» και «έμπνευσης από τις ιδέες της Γαλλικής επανάστασης».
Αυτές οι αδιαμφισβήτητες ιστορικές αποδείξεις δεν αρέσουν στους εκμαυλιστές της ιστορίας. Θέλουν να μας αποκόψουν από τις ρίζες μας. Ξέρουν ότι είναι οι ρίζες μας που τρέφουν και διατηρούν ζωντανό τον Ελληνισμό σε όλες τις δύσκολες στιγμές της μακραίωνης ιστορίας μας. Ο Ιωάννης Πολέμης γράφει: «Μη φοβηθείς το δέντρο, που άπλωσε τις ρίζες του βαθιά στο χώμα, κι ας σπάσει την κορφή του ο άνεμος και τα πυκνά κλαδιά του ακόμα.» Άλλωστε γι αυτό «τιμούν και τους αγώνες της αριστεράς». Μην ξεχνάμε ότι η επίσημη εφημερίδα των ελληνόφωνων κουμουνιστών ήταν και είναι ο «Ριζο-σπάστης». Βέβαια ο μεγαλύτερος σφαγέας όλων των εποχών, ο Στάλιν, όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να σταματήσει την Βέρμαχτ με τα φληναφήματα περί διεθνισμού κλπ, αντέστρεψε την ιδεολογία του και έπεισε τους μπολσεβίκους ότι διεξαγάγουν τον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο». Αλήθεια, γιατί δεν τους έπειθε να πολεμήσουν σε «Ταξικό Πόλεμο»;
Αλλά η μεγάλη μας Εθνική Επανάσταση απέδειξε μια αιώνια αλήθεια: «Δεν υπάρχουν ακλόνητα καθεστώτα». Όσο πιο αυταρχικά είναι, τόσο πιο εύθραυστα είναι. Στους Έλληνες υπάρχει πάντα μια διαχρονική αρχή που τη διατύπωσε άριστα ο Αισχύλος: «ουκ είθισται τοις Έλλησι προσκυνέειν». Αυτή η αρχή πήρε για άλλη μια φορά σάρκα και οστά το ‘21. Μέχρι τότε η Οθωμανική αυτοκρατορία παρά τις ήττες (Ναύπακτος, Βιέννη κλπ) διατηρούσε την επίφαση ότι ήταν κραταιά. Το μεγάλο πλήγμα τής το κατάφεραν μια φούχτα σχεδόν άοπλοι Έλληνες. Νίκησαν μια αυτοκρατορία και ουσιαστικά συνέτειναν τα μέγιστα στη διάλυσή της.
Δεν ήταν όμως η μοναδική φορά στην σύγχρονη ιστορία μας που πολεμήσαμε αυτοκρατορίες. Και το ’40 – ’41, αντισταθήκαμε νικηφόρα στην Ιταλική Αυτοκρατορία και στη συνέχεια γράψαμε το έπος της μάχης των οχυρών τής Γραμμής «Μεταξά». Τότε βέβαια είχαμε μια πραγματικά Εθνική Κυβέρνηση, που νοιαζόταν για το λαό της. Τον γαλούχησε να έχει υψηλό φρόνημα. Να είναι πάντα νικητής.
Βρισκόμαστε στις αρχές της άνοιξης του 1942. Οι Αθηναίοι προσπαθούν να συνέλθουν από τον φοβερό εκείνο Χειμώνα, όπου η πείνα, το κρύο, οι στερήσεις πήραν πολλές ψυχές. Παρενθετικά και για την ιστορική αλήθεια θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η πείνα δεν οφειλόταν τόσο στις κατοχικές δυνάμεις όσο στον, τέταρτο κατά χρονική σειρά, αποκλεισμό που εφάρμοσαν στην Ελλάδα οι “καλοί μας σύμμαχοι” οι Άγγλοι. Οι δεινοπαθούντες Έλληνες ποτέ δεν φοβήθηκαν τον τριπλό κατακτητή. Ποτέ δεν έσκυψαν το κεφάλι. Από την πρώτη ημέρα τον πολέμησαν. Δείχνουν παντοιοτρόπως την αντίθεση τους προς τους Γερμανούς και ιδιαιτέρως την περιφρόνηση τους προς τους Ιταλούς από τις πρώτες ημέρες της κατοχής. Δεν τους πτοούν ούτε οι ειδήσεις που φτάνουν από όλο τον κόσμο και μιλούν για προέλαση και μεγάλες νίκες των δυνάμεων του «Άξονα». Αυτοί πρέπει να κάνουν το χρέος στους προγόνους τους.
Βρισκόμαστε στις αρχές της άνοιξης του 1942. Οι Αθηναίοι προσπαθούν να συνέλθουν από τον φοβερό εκείνο Χειμώνα, όπου η πείνα, το κρύο, οι στερήσεις πήραν πολλές ψυχές. Παρενθετικά και για την ιστορική αλήθεια θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η πείνα δεν οφειλόταν τόσο στις κατοχικές δυνάμεις όσο στον, τέταρτο κατά χρονική σειρά, αποκλεισμό που εφάρμοσαν στην Ελλάδα οι “καλοί μας σύμμαχοι” οι Άγγλοι. Οι δεινοπαθούντες Έλληνες ποτέ δεν φοβήθηκαν τον τριπλό κατακτητή. Ποτέ δεν έσκυψαν το κεφάλι. Από την πρώτη ημέρα τον πολέμησαν. Δείχνουν παντοιοτρόπως την αντίθεση τους προς τους Γερμανούς και ιδιαιτέρως την περιφρόνηση τους προς τους Ιταλούς από τις πρώτες ημέρες της κατοχής. Δεν τους πτοούν ούτε οι ειδήσεις που φτάνουν από όλο τον κόσμο και μιλούν για προέλαση και μεγάλες νίκες των δυνάμεων του «Άξονα». Αυτοί πρέπει να κάνουν το χρέος στους προγόνους τους.
25 η Μαρτίου 1942. Η κατοχική κυβέρνηση αφουγκράζεται το λαϊκό αίσθημα. ″Πείθεται″ να τιμήσει με λαμπρότητα την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Διατάσει γενικό σημαιοστολισμό των δημοσίων κτηρίων και προγραμματίζει διάφορες εκδηλώσεις. Απαγορεύει όμως αυστηρά την τέλεση οιασδήποτε άλλης εκδηλώσεως. Για την τήρηση της τάξεως εκατοντάδες Ιταλοί Καραμπινιέροι έχουν αναπτυχθεί από νωρίς σε διάφορα σημεία της πόλης. Πρωί της 25 ης Μαρτίου 1942, τελείται επίσημη δοξολογία στη Μητρόπολη, παρουσία των μελών της κυβερνήσεως και ανωτάτων Γερμανών και Ιταλών αξιωματούχων Ο πρωθυπουργός Τσολάκογλου μεταβαίνει στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, και καταθέτει στεφάνι. Ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως Λογοθετοπουλος καταθέτει στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων Γερμανών αξιωματικών και στρατιωτών! και ο υπουργός οικονομικών Γκοτζαμάνης στο μνημείο των Ιταλών πεσόντων. Ο Τσολάκογλου απευθύνει διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό από ραδιοφώνου και καλεί τους νέους να σταθούν στο πλευρό των «Δυνάμεων του Άξονα».
Η νεολαία μας όμως, είναι η νεολαία της ΕΟΝ. Έχει ανατραφεί με τις ιδέες και αξίες του Ελληνισμού. Δεν της λένε τίποτα τα λόγια του κατοχικού πρωθυπουργού. Πηγαίνει στο χώρο της, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, για να εκφράσει τα πραγματικά της φρονήματα. Εδώ λαμβάνει χώρα μία συγκινητική εκδήλωση, στην οποία συμμετέχει πλήθος φοιτητών. Ο πατριωτικός παλμός των νέων, αναγκάζει τον Τσολάκογλου να αποχωρήσει. Την ίδια στιγμή πλήθος Αθηναίων συγκεντρώνονται σε διάφορα σημεία της πόλης και κατευθύνονται προς το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Επικεφαλής στις πορείες είναι οι δεκάδες ανάπηροι του Αλβανικού Μετώπου. Τα αμαξίδιά τους τα σπρώχνουν λευκοντυμένες Ερυθροσταυρίτισσες. Δίπλα εκατοντάδες μαυροντυμένες γυναίκες, συγγενείς των θυμάτων των τότε πρόσφατων Εθνικών Αγώνων. Επανειλημμένως οι Καραμπινιέροι προσπαθούν να διαλύσουν τις συγκεντρώσεις. Χρησιμοποιούν βία ακόμα και εναντίον των αναπήρων! Οι Αθηναίοι προσωρινά διαλύονται, για να σχηματίσουν νέες συγκεντρώσεις λίγα μέτρα μακρύτερα. Ο λαός δεν φοβάται ούτε Γερμανούς, ούτε Ιταλούς και φυσικά δεν ακούει δοτούς Πρωθυπουργούς. Βάζει μπροστά την Γαλανόλευκη με το σταυρό και προχωρά προς τα εκεί που του επιτάσσει το αίμα του. Όλο το μίσος των Ιταλών ξεσπά. Οι Καραμπινιέροι στρέφουν τα όπλα κατά των διαδηλωτών και πυροβολούν αδιακρίτως! Οι έφιππες Ιταλικές δυνάμεις επιτίθενται και «ρίχνουν στο ψαχνό». Ο αθηναϊκός λαός δεν δειλιάζει. Πρέπει να τιμήσει τους ήρωές του. Παντού, σκληρές συγκρούσεις, συγκινητικές σκηνές, αφάνταστοι ηρωισμοί εκ μέρους των αόπλων πολιτών. Πλατεία Μητροπόλεως: Ένας νεαρός τραυματίζεται στην κνήμη από ιταλική σφαίρα. Καταρρέει. Μια άγνωστη κοπέλα σπεύδει προς αυτόν. Προσπαθεί να τον συγκρατήσει. Φωνάζει: «Δεν είναι τίποτα παλληκάρι μου Εγώ έδωσα δύο αδέλφια στην Πατρίδα και τώρα. μόνη μου αγωνίζομαι για την ελευθερία της». Σκίζει ένα κομμάτι από τη φούστα της και του δένει πρόχειρα το τραύμα. Οι εχθρικές σφαίρες σφυρίζουν δίπλα της. Τις αγνοεί. Τώρα ακούει καθάρια μέσα της μόνο την κραυγή της Ιφιγένειας: «Όλα προσφορά στη Ελλάδα». Το χρέος του Αθηναϊκού λαού εκπληρώνεται. Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη σκεπάζεται κυριολεκτικά με τα στεφάνια από άνθη ή φύλλα δάφνης. Άλλες συγκεντρώσεις κατευθύνονται στο Πεδίον του Άρεως. Οι προτομές του Διάκου, του Υψηλάντη, του Ξάνθου, του Ρήγα Φεραίου και όλων των άλλων ηρώων του ’21 καλύπτονται από στεφάνια.
Παρόμοια γεγονότα και ηρωισμοί έγιναν και στις τέσσερεις Εθνικές επετείους που ″εορτάστηκαν″, στα μαύρα χρόνια της κατοχής καθώς και στις επετείους του ″ΟΧΙ″ που εορτάζονταν από το 1942. Ας μνημονεύσουμε ακόμα την κατάθεση στεφάνου στον Άγνωστο Στρατιώτη, την 25 η Μαρτίου 1943, από το μέλος της «Χ» έφεδρο ανθυπολοχαγό, ανάπηρο πολέμου, Ευθυμάκη, για να ακολουθήσει, σχεδιασμένη από την «Χ», μεγάλη συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος. Οι κατακτητές μένουν κατάπληκτοι αλλά το ηθικό των Αθηναίων απογειώνεται. Η εγγονή του μεγάλου μας ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, Ευγενία, που ήταν στέλεχος της «Χ», φωτογραφίζει την κατάθεση αποθανατίζοντας την. Αλλά οι δολοφόνοι της Ο.Π.Λ.Α. δεν συγχωρούν τέτοιες πράξεις Εθνικής Ανάτασης. Στα Δεκεμβριανά, οι κουμουνιστές την συλλαμβάνουν και για αυτή την πράξη της, την κατακρεουργούν. Τον Μάρτιο του ’44 μύριζε εντονότερα ο αέρας της λευτεριάς και πλησίαζε η συντριβή τού ″άξονα″. Τώρα οι κατακτητές γίνονται πιο σκληροί, αλλά και οι Έλληνες γίνονται περισσότερο αλύγιστοι και αποφασισμένοι.
Μετά την απελευθέρωση, οι επέτειοι της 25ης Μαρτίου πάντα αποτελούσαν ένα λαμπρό γεγονός Εθνικής Ανάτασης. Οι μεγαλύτεροι θα θυμούνται τα ρίγη συγκίνησης που σκόρπιζε ο Συνταγματάρχης Γκίκας Τρίπος. Ήταν ο ανάπηρος πολέμου, ο Ήρωας του Έπους του «ΟΧΙ» που με δύο ξύλινα πόδια, παράσημα από την Πρεμετή, πάντα άνοιγε τις παρελάσεις, επικεφαλής των ηρώων αναπήρων πολέμου. Ήταν η ενσάρκωση της Αδάμαστης Ελληνικής Ψυχής, που καταφέρνει να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα.
Σήμερα έχουμε την μέγιστη ατυχία να εορτάζεται αυτή η τεράστια επέτειος της Εθνικής Επανάστασης του ’21, την εποχή της οργανωμένης λήθης που κυριαρχεί το ψεύδος, η συκοφαντία, η διαφθορά, ο εμπαιγμός και η ηθική καταβαράθρωση. Οι εθνομηδενιστές έχουν επικρατήσει μόνο φαινομενικά, στηριζόμενοι στην μαύρη προπαγάνδα, στην τρομοκράτηση του λαού, στην ανυπαρξία διαλόγου και στην αμάθεια ή ημιμάθεια των ακροατών – θυμάτων τους. Ας έχουμε στο μυαλό και στην καρδιά μας τις ηρωικές μορφές του ’21 και όλων των ηρώων των Εθνικών Αγώνων. Εμείς οι σκεπτόμενοι Έλληνες θα κτίζουμε ακόμα και με τη λάσπη που μας πετούν. Θα έρθει σύντομα η ημέρα, που η παρέλαση της Εθνικής Επετείου, θα γίνει μπροστά από έναν πραγματικό Έλληνα Ηγέτη, περιστοιχισμένο από Έλληνες που ζουν και αναπνέουν για την Πατρίδα.
